Gdyby leczenie stopy cukrzycowej było łatwe nikt nie nazywałby jej poważnym powikłaniem cukrzycy. Niestety, leczenie jej jest wciąż bardzo trudne, często wręcz nieskuteczne, a to oznacza amputację chorej stopy.
To właśnie dlatego tak ważna jest przy cukrzycy systematyczna kontrola stanu stóp. Każdy cukrzyk powinien jej dokonywać codziennie, zwracając uwagę nawet na najmniejsze skaleczenia czy otarcia naskórka, a także na zmiany zabarwienia całej lub części stopy. Innym niepokojącym sygnałem jest zanik potliwości stóp. Takie objawy mogą świadczyć o stopie neuropatycznej, inne, na przykład wzmożone odczuwanie bólu, podatność na niewielkie urazy czy zakażenia mogą natomiast sugerować stopę niedokrwienną.
Jaka stopa?
Diagnozę musi jednak, oczywiście, postawić lekarz. Wykona lub zleci badania w zależności od swych podejrzeń co do charakteru zmian. Jeśli uważa, że mogło dojść do wystąpienia stopy neuropatycznej, przebiegającej ze zmianami w włóknach nerwowych, będą to badania odczuwania nacisku, temperatury lub określające próg bólu. Jeśli z wywiadu wynika, że chory może cierpieć na stopę niedokrwienną, zbada tętno na tętnicach grzbietu stopy. Potwierdzeniem rozpoznania będzie niemożność wyczucia tętna.
Lepsza kontrola
Tak jak różne są rodzaje stopy cukrzycowej, jak różne są metody ich diagnozy, tak też różnić się będzie dalsze postępowanie lekarzy. - W obu przypadkach pierwszym zadaniem jest jednak lepsza kontrola cukrzycy, bo to źle kontrolowana lub zaniedbana choroba wywołują takie zmiany w organizmie, które prowadzą do rozwoju powikłań, w tym właśnie stopy cukrzycowej. A gdy już doszło do powikłań lepsza kontrola cukrzycy, może natomiast spowolnić lub zatrzymać ich rozwój – wyjaśnia dr n med. Zofia Ruprecht, wojewódzki konsultant w dziedzinie diabetologii dla województwa kujawsko-pomorskiego.
Aby korzystać z Mojego Konta zaloguj się lub zarejestruj!
Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.