Cukrzyca dotyka coraz częściej młodzież i dzieci w wieku szkolnym. Często pojawiają się informacje o przypadkach odmowy przyjęcia do szkoły przez dyrekcję ucznia z cukrzycą. Jednym z głównych przyczyn tego jest fakt, iż nauczyciele często nie wiedzą jak wspierać i pomagać choremu dziecku, zostawiając je same z problemami jakie niesie ze sobą cukrzyca. Z drugiej strony brakuje także w polskiej edukacji miejsca na wczesne informowanie dzieci o skutkach złego stylu życia - nieodpowiedniej diety, niskiej aktywności fizycznej, które w przyszłości mogą zaowocować pojawieniem się cukrzycy typu 2 .

W kwietniu 2009r została powołana „Koalicja na rzecz walki z cukrzycą” skupiająca organizacje działające na rzecz edukacji i profilaktyki cukrzycy i jej powikłań. Koalicja poprzez prowadzone działania pragnie zmienić podejście do cukrzycy  oraz poprawić świadomość społeczną na temat tej groźnej choroby mającej charakter współczesnej epidemii. Jednym z działań jest cykl szkoleń edukacyjnych dla nauczycieli, którego celem jest podniesienie świadomości na temat samej choroby, dostarczenie praktycznej wiedzy na wypadek pojawienia się dziecka z cukrzycą w placówce szkolnej, ale także przekonanie do stałego informowania swoich podopiecznych o problemie cukrzycy i motywowaniu do wyrabiania  nawyku prowadzenia zdrowego stylu życia ,  co przyszłości zapobiegnie  zachorowaniu na tę chorobę.

Dzieci z cukrzycą też chodzą do szkoły

Wbrew obiegowej opinii, cukrzyca związana jest nie tylko z właściwą kontrolą stężenia cukru we krwi, ale również koniecznością podjęcia niezbędnych zmian w dotychczasowym stylu życia. Dzieci chore na cukrzycę – niemal zawsze jest to cukrzyca typu 1 - od momentu wykrycia choroby są wymagają stałego i systematycznego podawania insuliny w zastrzykach. Ważny jest także nie tylko  regularny pomiar stężenia cukru we krwi, ale także  spożywanie odpowiednich posiłków o wyznaczonych porach i prawidłowe przygotowanie do wysiłku fizycznego.

Nierzadko dziecko z cukrzycą musi przyjąć lek lub zjeść coś w trakcie zajęć, dlatego w edukacji środowisk pedagogicznych istotne jest także zwrócenie uwagi na tolerancję oraz niesienie pomocy. Nauczyciel powinien uważnie przyglądać się dziecku i odpowiednio reagować gdy widzi, że jest ono ospałe czy zachowuje się inaczej niż zwykle, powinien także wiedzieć gdzie dziecko trzyma coś słodkiego czy zastrzyk z glukagonem – lekiem stosowanym w przypadku wystąpienia nagłego niedocukrzenia . Zadaniem rodziców zaś jest rozmowa z nauczycielem i wspólne ustalenie opieki nad dzieckiem.

Dzieci spędzają ogromną część swojego czasu w szkole, to tam spożywają posiłki, uprawiają sporty, nawiązują przyjaźnie. Przy odpowiedniej wiedzy i reakcji nauczyciele mogą wpłynąć i wypracować u dzieci zdrowe nawyki, które pomogą uchronić je przed cukrzycą lub – gdy już na nią  chorują – przed jej ostrymi i przewlekłymi powikłaniami. Wystarczy przypominać dziecku o pomiarze glikemii, przyjmowaniu leków czy odpowiednim przygotowaniu przed lekcją WF, a będzie mogło funkcjonować tak samo jak jego rówieśnicy. Opieka nad dzieckiem z cukrzycą wymaga systematyczności i stałej kontroli, ale gdy posiadamy odpowiednia wiedzę - nie jest trudna.